ای داد از این همه بیداد
خواهم که ز غم شوم آزاد
از جور و ستم همه فریاد
چون هستی من شده بر باد
ای داد از این همه بیداد
خواهم که ز غم شوم آزاد
از جور و ستم همه فریاد
چون هستی من شده بر باد
میوون این همه کوچه که بهم پیوسته کوچه ی قدیمی ما کوچه بن بسته .. دیوار کاهگلی یه باغ خشک که پر از شعرای یادگاریه ..
کوچه اما هر چه هست کوچه ی خاطره هاست .. اگه تشنهس اگه خشك مال ماست ..
كوچه ي ماست
توي اين كوچه به دنيا اوومديم .. توي اين كوچه داريم پا مي گيريم .. یه روزم مثل پدربزرگ باید تو همین کوچه ی بن بست بمیریم
اما ما عاشقیم رودیم مگه نه؟ نمیتونیم پشت دیوار بمونیم .. ما یه عمره تشنه بودیم مگه نه؟
نباید آیه ی حسرت بخونیم
دست خستمو بگیر تا دیوار گلی رو خراب کنیم ..
یه روزی هر روزی باشه دیر و زود میرسیم با هم به اون رود بزرگ
دیوار کاهگلی یه باغ خشک که پر از شعرای یادگاریه .. بین ما مونده و اون رود بزرگ .. که همیشه مثل بوودن جاریه..
صدای رود بزرگ همیشه تو گوش ماست
توي اين كوچه به دنيا اوومديم .. توي اين كوچه داريم پا مي گيريم
صدای رود بزرگ همیشه تو گوش ماست .. این صدا لالایی خواب خوب بچه هاست .. کوچه اما هر چه هست کوچه ی خاطره هاست .. اگه تشنهس اگه خشك مال ماست كوچه ي ماست
یه روزی (هر روزی باشه ) (دیر و زود) میرسیم با هم به اون رود بزرگ ...
اما ما عاشقیم رودیم مگه نه؟ نمیتونیم پشت دیوار بمونیم .. ما یه عمره تشنه بودیم مگه نه؟ نباید آیه ی حسرت بخونیم
دست خستمو بگیر تا دیوار گلی رو خراب کنیم .. یه روزی هر روزی باشه دیر و زود میرسیم با هم به اون رود بزرگ .. تن های تشنمونو میزنم به پاکی زلال رود